بوسه های ابدی

نسیمی که از پنجره میتابد

روحم را با خود

به خاطرات بوسه های ابدی میبرد

بوسه هایی از باد

بوسه هایی از مروارید

و بوسه هایی از صدف های سفیدی

که بر ساحل عشقم میافتم…

از خواب که می آیم

باز تو را میبینم

در لباس سفید هر روز و شبت

و آن لبان رنگین

گیسوان افشان

و سبک بالی بی مانند

که روحم را با خود

به خاطرات بوسه های ابدی میبرد

بوسه هایی از باد

بوسه هایی از مروارید

و بوسه هایی از گلهای باغچه مادر بزرگ

صورتی، قرمز، سفید

و پر از عطر آن لبان رنگین

گیسوان افشان

و سبک بالی بی مانند

که روحم را با خود

به خاطرات بوسه های ابدی میبرد….

سرهای تهی

صورت های بی چهره

فقط دو چشم، یک بینی و یک دهان

بی هیچ اثری از وقوع انسانیت

و سر های تهی

که صدای تکرار شعارهای انقلابی در آنها میپیچد

و من به کراهت این احساس می اندیشم

که لحظه های خوشی و فراغتم را میبلعد

بی هیچ اثری از وقوع انسانیت…

…