خانه > شعر > و پر از ویرانی

و پر از ویرانی

این قلبی که در سینه ام می تپد

گوهری است به امانت

که سالهاست بزرگوارانه به من عطا شده

این منم:

تهی از غرور

و پر از ویرانی

و صدایی گذرا که می گوید:

عاشق شو…

ویرانی

دسته‌ها:شعر برچسب‌ها: , ,
  1. بهمن
    ژوئن 2, 2010 در 07:40 | #1

    عاشق شو ارنه روزی کار جهان سر آید
    ناخوانده درس مقصود در کارگاه هستی

  1. هنوز دنبالکی دریافت نشده.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

دنبال‌کردن

هر نوشتهٔ تازه‌ای را در نامه‌دان خود دریافت نمایید.