مُردم…

.

.

احساس کودکی سقط شده را درک میکنی، وقتی در آغوش کسی جای میگیری که میفهمی آغوشت را نمیخواهد…

.

باشد که عمر من سرتاسر کنار این آب بگذرد…

گذر زمانه را نمیفهمم

روحم انگار

در عمیق ترین گودال تاریخ افتاده

عبور من از جسد های متوالی

رقیق ترم میکند

پیوند من، با آسمان است

احساس تعلقی به زمین نمیکنم

مگر در بیشه زاری در لرستان

و یا جنگلی در انزلی

و یا رودی در اینجا

کنار آبی روان

سرشار از نا سکونی

و خنکی سرشارش

و سکوتی خالی از فکر

باشد که عمر من سرتاسر

کنار این آب بگذرد…

…