خانه > شعر > هومممينو

هومممينو

در ابرها پرواز ميكنم

طلوع زيبائيست

ميدانم، ميدانم

خنكي اين لحظات

در دل و جانم رخنه كرده

و تا ابد باقي ميماند

عبور نسيم صبح را بر روي گونه هايم حس ميكنم

چه لذتي دارد.
___

اولين اشعه هاي خورشيد صبح

از تنم ميگذرد

مستم ميكند.

چقدر شفاف شده ام اين روزها

كافيست نگاهي بيندازي

و ببيني

احساسات صورتيم را دور ريخته ام

هر آنچه باقيست

اصيل است و حقيقي…

Advertisements
دسته‌ها:شعر
  1. Parisha
    فوریه 17, 2008 در 00:16

    احساس می کنم این روزها آنقدر حساس شده ای که اینچنین می نگاری – اینچنین فکر می کنی و اینچنین عشق را به زیبایی می نگاری.

    این خلوص زیباترین چیزیه که یه انسان می تونه توی دوست داشتن نشون دوست یا معشوقش بده
    مبارک باد این احساسات ناب

  2. Latif & Adel *twins*
    فوریه 19, 2008 در 04:48

    اي ول سيامك
    مي بينم كه تو حست بدجوري تو ابرها گير كرده
    خدايي اون بالا بالاها خوش ميگذروني ها…
    جاي ما را هم خالي كن
    ميگن شفاف شدن زياد هم تو اين زمونه خوب نيست…
    بايد مراقب بود…
    😀

  1. No trackbacks yet.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: