خانه > شعر > باشد که عمر من سرتاسر کنار این آب بگذرد…

باشد که عمر من سرتاسر کنار این آب بگذرد…

گذر زمانه را نمیفهمم
روحم انگار
در عمیق ترین گودال تاریخ افتاده
عبور من از جسد های متوالی
رقیق ترم میکند
پیوند من، با آسمان است
احساس تعلقی به زمین نمیکنم
مگر در بیشه زاری در لرستان
و یا جنگلی در انزلی
و یا رودی در اینجا
کنار آبی روان
سرشار از نا سکونی
و خنکی سرشارش
و سکوتی خالی از فکر
باشد که عمر من سرتاسر
کنار این آب بگذرد…

باشد که عمر من سرتاسر کنار این آب بگذرد

Advertisements
دسته‌ها:شعر
  1. ژوئن 7, 2010 در 12:41

    همانجا
    نگاه کن
    به آن رونده ی مدام
    به آن تَرِ زلال زندگی
    چه ساده و همیشگی
    سرود هستیش به گوش می رسد!

  2. ژوئن 9, 2010 در 23:40

    سلام

    سرشار از نا سکونی
    و خنکی سرشارش
    و سکوتی خالی از فکر
    باشد که عمر من سرتاسر
    کنار این آب بگذرد…
    عالی بود
    به روزم

  3. ژوئن 28, 2010 در 01:46

    درود
    —–
    عشق نقشۀ تنهایی انسان نیست
    عشق دریاییست
    که در انتظار گامیست
    برای تر شدن.
    عشق در قلب تمامی لحظه های آبی
    ابر و آسمان و دریا
    چشم انتظار ماست.
    —–
    همیشه سرفراز باشید[گل][گل][گل]
    بدرود

  1. No trackbacks yet.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: